متوجه اهل مكّه و مسافرانى بود كه با كالا و مال بدانجا مىآمدند ، بدين معنى خداوند مىفرمايد : « تَخافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ » « 1 » كه دزدان و راهزنان ، آيندگان به مكّه را بيمناك و هراسان كرده بودند و خداوند مىفرمايد : « إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثابَةً لِلنَّاسِ وَ أَمْناً » « 2 » و نيز فرمود : « مَنْ دَخَلَهُ كانَ آمِناً » . در اين باره كه اين سازش و پيمان تنها از آن قريش بود شاعر - ضمن ردّ بنى اسد كه ادعاى خويشاوندى با قريش مىكردند - مىگويد : زعمتم أنّ اخوتكم قريش * لهم الف و ليس لكم الاف اولئك اومنوا خوفا و جوعا * و قد جاعت بنو أسد و خافوا يعنى : ادعا كرديد كه قريش برادران شما هستند ، امّا ايشان را پيمان دوستى است و شما را نيست . آنها از بيم و گرسنگى آسوده گشته‌اند ، امّا بنى اسد هم گرسنه‌اند و هم هراسان و بيمناك . ايمان المرجى . چيزى را كه نه فزون گردد و نه بكاهد به ايمان مرجى مثل زنند زيرا « مرجئه » « 3 » مىگويند : تنها گفتار است كه نه چيزى مىافزايد و نه مىكاهد پس چيزى را كه بدين صفت باشد به ايمان مرجئه مانند كنند . ايوان كسرى . ايوان كسرى ، ايوان مدائن . كاخ برافراخته با بنايى شگرف و بسيار محكم و استوار را بدان مثل زنند ، زيرا ايوان كسرى از بناهاى شگفت‌آور جهان ، و از زيباترين آثار شاهان است . ايوان در مداين واقع شده ، در يك منزلى بغداد خسرو پرويز آن را در بيست و اند سال ساخت ، در پى افكنى و استوارى و زيبايى آن ذوق و كوشش بسيار به كار برد . چون ايوان برآمد و پايان پذيرفت

--> ( 1 ) - سورهء بقره - 125 . ( 2 ) - سورهء عنكبوت - 67 . ( 3 ) - مرجئه نام فرقه‌اى از فرق اسلام است كه در پايان اسلام است كه در پايان نيمهء نخست قرن اوّل هجرى پديد آمد . مرجئ اسم فاعل از « ارجاء : به تأخير افكندن » است و چون مرجئه مرتكب گناه كبيره را مخلّد در دوزخ نمىدانستند و كار او را به خدا وامىگذاشتند ، آنان را مرجئه خواندند . ( م ) .